Kwota kaucji otrzymanej od nabywcy i zatrzymana następnie w związku z niewywiązaniem się przez kontrahenta z jego obowiązków wobec spółki stanowi wynagrodzenie tytułem dokonanej dostawy. Dlatego też przepadek kaucji podlega opodatkowaniu VAT. Natomiast w pozostałym zakresie, gdy kaucja nie przepada, kaucja ta nie stanowi usługi ani dostawy towarów w rozumieniu VATU i w tym zakresie nie podlega opodatkowaniu VAT.

Wyrok NSA z 5.4.2018 r., I FSK 967/16.

Powyższy wyrok wpisuje się w kształtującą się linię orzeczniczą sądów administracyjnych, zgodnie z którą sama wypłata kaucji nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, natomiast zatrzymanie kaucji może stanowić zapłatę (za dostawę towarów lub świadczenie usług) w rozumieniu art. 29a VATU (por. wyrok NSA z 5.3.2015 r., I FSK 231/14). W świetle komentowanego orzeczenia okolicznością przesądzającą o uznaniu, iż kaucja stanowi zapłatę za dostawę towarów lub świadczenie usług, jest spełnienie się warunków ustalonych między dostawcą (lub usługodawcą) a nabywcą (lub usługobiorcą) do zatrzymania kaucji.