W orzecznictwie sądowym wypracowano szereg dyrektyw, ukierunkowujących ocenę i kwalifikację konkretnych stanów faktycznych z perspektywy omawianego przepisu. Jak trafnie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia, „aby budynek mógł zostać wyłączony z opodatkowania stawką jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, względy techniczne muszą mieć charakter trwały i obiektywny". Powyższe stanowisko znajduje aprobatę w niemal jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych, które wskazują, że nie można utożsamiać "względów technicznych" z przeszkodami o przejściowym charakterze.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem sądu, że "konieczność przeprowadzenia remontu budynku nie jest przyczyną technologiczną uniemożliwiającą wykorzystywanie nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Sporny budynek istnieje, wyłączony był jedynie z eksploatacji i został przeznaczony do zbycia. Subiektywne przekonanie podatnika, czy też samo jego oświadczenie o niemożności wykorzystania budynku do prowadzonej działalności, nie jest dowodem, na którym można by oprzeć ustalenie o technicznych względach wykluczających możliwość wykorzystania ich do takiej działalności".

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2018 r., sygn. akt II FSK 2615/16