Podatnik ma prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych, jeżeli były one nabywane w celu ściśle związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą - wyrok WSA w Lublinie z 25 pazdziernika 2017 roku, sygn. I SA/Lu 668/17.

Sprawa dotyczyła spółki świadczącej usługi hotelowe, która w swoich obiektach wydzierżawia pomieszczenia restauracyjne wraz z zapleczem kuchennym zewnętrznym firmom. Na podstawie umów z dzierżawcami restauracji spółka nabywa usługi gastronomiczne, które potem odsprzedaje gościom hotelowym. Usługi gastronomiczne podlegające dalszej odsprzedaży stanowią przede wszystkim śniadania, których wartość doliczana jest co do zasady do ceny noclegu w ramach usługi Bed & Breakfast. Spółka zaznaczyła, iż korzystała z wyjątku z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, który dawał prawo do odliczenia podatku, w przypadku gdy usługi noclegowe lub gastronomiczne zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, opodatkowane na zasadach innych niż określone w art. 119 (VAT marża), zanim został on w 2008 r. uchylony.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej spółka zwróciła się z pytaniem do organu, czy pomimo uchylenia przepisu art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o VAT ma ona prawo do odliczania VAT z tytułu nabywanych usług gastronomicznych. Wnioskujący stanął na stanowisku, zgodnie z którym ma prawo do odliczania VAT z tytułu nabywanych usług gastronomicznych, argumentując, że uchylenie przepisu naruszyło zasadę stand still, a dodatkowo brak możliwości odliczania VAT naliczonego od nabycia usług gastronomicznych, które spółka następnie odsprzedaje, stoi w rażącej sprzeczności z najważniejszą zasadą podatku od wartości dodanej, tj. zasadą neutralności.

Organ podatkowy nie zgodził się z podatnikiem, by uchylenie przepisów w 2008 r. naruszało zasadę stand still, twierdząc jednocześnie, iż spółka nie świadczy usług turystyki. Uznał on stanowisko podatnika za nieprawidłowe, stwierdzając, iż nie ma on prawa do odliczania VAT z tytułu nabywanych usług gastronomicznych.

Na powyższą interpretację wniesiono skargę do WSA w Lublinie, który uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną, zgodził się z argumentacją spółki. W uzasadnieniu zwrócił również uwagę na utrwalone stanowisko sądów, które organ całkowicie zignorował, wydając rozstrzygnięcie w sprawie.