Samo powtarzanie się pewnego rodzaju świadczeń nie świadczy o tym, że mamy do czynienia z dostawą ciągłą. Kwestia ta powinna być oceniana każdorazowo na tle konkretnego stanu faktycznego. Zasadnicze znaczenie ma ocena stosunku zobowiązaniowego łączącego strony, w celu ustalenia, czy dostawca realizuje jedną dostawę w sposób ciągły, w drodze wykonania świadczeń częściowych, czy też kilka odrębnych dostaw. Nie można przyjąć, że każdy przypadek, kiedy ktoś dokonuje pewnego rodzaju dostaw powtarzających się, będzie automatycznie kwalifikowany jako dostawa o charakterze ciągłym. Dostawą o charakterze ciągłym jest dostawa, która rzeczywiście realizuje z góry jakąś określoną dostawę określonej grupy towarów, czy też jest określona w sposób czasowy, powtarzający się – innymi słowy, towary będą dostarczane, gdyż strony postanowiły, że brakujące towary w asortymencie będą uzupełniane i wysyłane co jakiś czas, i w tym zakresie zawarły umowę o dokonywanie właśnie takiej dostawy w sposób ciągły. Dostawa o charakterze ciągłym nie występuje natomiast w przypadku, gdy mamy do czynienia z kilkoma dostawami, a strony tylko rozliczyły to jedną fakturą w odniesieniu do kilku różnych dostaw - wyrok NSA z 14 czerwca 2018 roku, sygn. I FSK 1239/16.