NSA orzekł, że istotą interpretacji do której zastosował się podatnik jest ochrona. Nie może być tak, że najpierw się ją wydaje, a potem w postępowaniu wymiarowym skupia się na różnicach, żeby je odmówić mocy wiążącej. Sprawa dotyczyła sytuacji, w której na wniosek podatnika organ intepretacyjny potwierdził jego interpretację przepisów, następnie już w postępowaniu wymiarowym inny organ podatkowy odmówił ochrony uznając, że sytuacje się różnią. 

Wyrok ten potwierdza, jak ważne jest dokładne opisane stanu faktycznego we wniosku o wydanie intepretacji podatkowej. Drugi ważny element to przeprowadzenie transkacji zgodnie z opisem wskazym we wniosku. Jak pokauzje bowiem omawiany wyrok, fiskus dokładnie bada czy zachowanie podatnika odpowiada temu, co zostało wskazane we wniosku o wydanie intepretacji. 

Wyrok NSA, sygn. I FSK 293/17