Zgodzić się w tym zakresie należy z Sądem pierwszej instancji, że broszura taka nie może być źródłem prawa i nie może być podstawą do stosowania ulg czy zwolnień podatkowych - nawet jeżeli jej treść budzi wątpliwości co do zgodności z przepisami ustawy. W takim przypadku - jak stwierdził to NSA rozpatrując sprawę o tożsamym zagadnieniu (wyrok z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II FSK 3218/14) - zasada zaufania do organów podatkowych nie może przekreślać zasady nakazującej organom podatkowym działanie zgodnie z przepisami ustaw podatkowych (art. 120 O.p.).

Organ nie może modyfikować treści zobowiązania podatkowego w ten sposób, że odstępuje od brzmienia przepisów na rzecz broszury wydawanej przez ministra -  stanowiłoby to nieuprawnione pomieszanie co do źródła obowiązku podatkowego, którym może być tylko ustawa podatkowa.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 632/16.