W dniu dzisiejszym na stronie Rządowego Centrum Legislacyjnego pojawił się projekt odroczenia do 30.06.2020 nowych zasad poboru podatku u źródła wprowadzonych od 01.01.2019 roku. 

Przepisy w tym zakresie mają wejść w życie 01.01.2020 roku. 

Należy podkreślić, że przedmiotowe rozporządzenie pozostaje bez wpływu na zakres zastosowania regulacji innych niż art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Nie doznają więc ograniczenia odkreślone w przepisach ustawy nowelizującej z dniem 1 stycznia 2019 r. m.in.: obowiązek dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania niższej stawki, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku (dwa ostatnie zdania znowelizowanego art. 26 ust. 1 ustawy o CIT) czy też wprowadzone ustawą nowelizującą rozwiązania materialnoprawne (zmiana definicji rzeczywistego właściciela, zmiana treści klauzuli z art. 22c ustawy o CIT, dodatkowe zobowiązanie podatkowe czy zmiana zasad odpowiedzialności płatnika).

W § 1 pkt 1 lit. a projektu rozporządzenia zaproponowano rozszerzenie wyłączenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT na przypadki wypłat należności z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji oferowanych przez Skarb Państwa oraz Bank Gospodarstwa Krajowego nie tylko na rynkach zagranicznych, lecz również na rynkach krajowych (zmiana w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b rozporządzenia z 31 grudnia 2018 r.).

Wyłączenie to ma charakter bezterminowy oraz sprzyjać ma inwestowaniu przez podmioty zagraniczne w obligacje skarbowe oferowane na rynkach nie tylko zagranicznych, jak wynika to z dotychczasowego brzmienia rozporządzenia z dnia 31 grudnia 2018 r., ale również na rynku krajowym. Preferencja ta prowadzić będzie również do dywersyfikacji bazy nabywców obligacji skarbowych oraz poprawi konkurencyjność w stosunku do obligacji innych emitentów. Należy jednocześnie wskazać, że pozyskiwanie finansowania przez Skarb Państwa jest dla Polski szczególnie istotne, a zatem należy zabezpieczyć Skarb Państwa przed oczekiwaniem ze strony inwestorów, aby emitowane przez Skarb Państwa obligacje były wyżej oprocentowane (w stosunku do poziomu rynkowego) z uwagi na fakt „zamrożenia” przez inwestora środków pieniężnych do czasu zwrotu podatku (inwestor, z uwagi na czasową niemożliwość dysponowania zamrożonych kapitałem oczekiwałby bowiem rekompensaty tej „straty”). 

W § 1 pkt 1 lit. b projektu rozporządzenia proponuje się dodanie punktu 1a, stanowiącego bezterminowe wyłączenie stosowania art. 26 ust 2e ustawy o CIT w przypadku wypłat należności uzyskanych z tytułu dokonanych na rzecz Skarbu Państwa w związku z emisją obligacji oferowanych na rynkach zagranicznych świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy. 

Należy mieć na uwadze, że w przypadku standardowej dokumentacji emisyjnej na rynkach zagranicznych w większości przypadków obejmuje ona klauzule „gross-up” nakładające na emitenta obowiązek ubruttowienia wypłacanej kwoty pożytków o obciążenia podatkowe. Powoduje to, że emitent – Skarb Państwa jest obowiązany wpłacać jako płatnik podatek u źródła z tytułu wypłacanych należności uzyskanych w związku ze świadczeniami agentów emisji, kancelarii prawnych w ramach obsługi prawnej emisji zagranicznych oraz jednocześnie będzie uprawiony do występowania o zwrot podatku. Wprowadzenie wyłączenia, o którym mowa powyżej powinno w założeniu mieć zatem neutralny efekt finansowy dla budżetu państwa, przy czym zwolni Skarb Państwa z obowiązku dochodzenia zwrotu podatku pobranego na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Szczególna pozycja oraz zadania uzasadniają wyłączenie Skarbu Państwa z procedury obowiązkowego pobrania podatku i ubiegania się o jego zwrot.

Przebieg procesu legislacyjnego https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12328010/katalog/12647479#12647479