Zmiana zasad opodatkowania aportów wnoszonych na agio

Od 1 styczna 2017roku przychodem podatnika wnoszącego do spółki wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część będzie wartość przedmiotu wkładu określona  w statucie, umowie spółki lub w innym dokumencie, a nie wartość nominalna udziałów wydanych w zamian za aport, jak jest w chwili obecnej.

Jeśli wartość przedmiotu wkładu odbiegać będzie od wartości rynkowej, przychód określać się będzie w wysokości wartości rynkowej wkładu.

Odpowiednio dostosowane zostały również przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów ustalanych na dzień objęcia udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny (w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część) oraz przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów ustalanych na moment zbycia tych udziałów (akcji), z zastrzeżeniem przepisów przejściowych.

Od 1 stycznia 2017 roku uchyleniu podlega ograniczenie w zaliczaniu do kosztów podatkowych wartości odpisów amortyzacyjnych od wartości wkładu niepieniężnego przekazanego na agio. Zgodnie z przepisem przejściowym, ograniczenie to będzie jednak miało dalej zastosowanie do podatników, którzy otrzymali aport przed dniem wejścia w życie niniejszej nowelizacji.

SKUTKI WPROWADZENIA ZMIANY:

  1. organicznie możliwości optymalizacji podatkowej związanej z wnoszeniem wkładów niepieniężnych do spółek,
  2. dodatkowe koszty związane z wyceną wartości rynkowej przedmiotu aportu,
  3. potencjalne spory z organami podatkowymi w zakresie ustalenia wartości rynkowej przedmiotu aportu.

Ograniczenie korzyści podatkowych przy wymianie udziałów

Od 1 stycznia 2017 roku zastosowanie preferencyjnych zasad opodatkowania do tzw. wymiany udziałów będzie uzależnione od istnienia uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

Wprowadzono domniemanie, zgodnie z którym jeżeli połączenie, podział, lub wymiana udziałów nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, to uznaje się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Brak zdefiniowania w ustawach pojęcia „uzasadnionych przyczyn ekonomicznych”.

SKUTKI WPROWADZENIA ZMIANY:

  1. wzrost ryzyka podatkowego związanego z procesami restrukturyzacyjnymi przekształcenia, połączenia, podział, wymian udziałów),
  2. wprowadzenie pola do arbitralnego rozstrzygnięcia, czy dana transakcja miała uzasadnione przyczyny ekonomiczne, poprzez brak zdefiniowania w przepisach ustaw, czym są uzasadnione przyczyny ekonomiczne oraz przerzucenie na podatnika obowiązku udowodnienia, że transakcja miała uzasadnione przyczyny ekonomiczne.

Wprowadzenie klauzuli „beneficial owner”

Nowelizacja wprowadza do słowniczka definicję „rzeczywistego właściciela” (beneficial owner), przesądzając tym samym, iż podmiot otrzymujący należności licencyjne i odsetki musi być ich rzeczywistym właścicielem, aby zwolnienie z podatku u źródła należności licencyjnych i odsetek mogło mieć zastosowanie.

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu zmian w brzmieniu obecnym ustawodawca posługuje się pojęciem „odbiorcy należności”, co może rodzić wątpliwości interpretacyjne, pomimo iż ustawodawca rozróżnia „odbiorcę należności” od „uzyskującego przychód”.

W związku z tym zaproponowano doprecyzowanie przepisów jednoznacznie przesądzając, iż spółka otrzymująca należności licencyjne i odsetki musi być ich rzeczywistym właścicielem, aby zwolnienie z podatku u źródła odsetek i należności licencyjnych w oparciu o art. 21 ust. 3 ustawy o CIT mogło mieć zastosowanie.

SKUTKI WPROWADZENIA ZMIANY:

  1. klauzula benefial owner istnieje zarówno w przepisach Dyrektyw UE, jak również w przepisach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę. Stąd też w praktyce, sytuacja polskich podatników wypłacających odsetki i należności licencyjne na rzecz podmiotów zagranicznych nie zmieni się w sposób istotny,
  2. jedynym praktycznym skutkiem nowelizacji, o którym polskie spółki opodatkowane CIT powinny pamiętać jako płatnicy podatku u źródła, jest konieczność uzyskania dodatkowego (poza wymaganymi obecnie) oświadczenia od odbiorcy należności, dotyczącego spełniania warunków wynikających z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT (znowelizowany art. 26 ust. 1f ustawy o CIT),
  3. w odniesieniu do wypłat dokonywanych po 1 stycznia 2017 roku w oświadczeniu  tym powinien się znaleźć dodatkowy zapis potwierdzający, że odbiorca należności jest „rzeczywistym właścicielem" uzyskanego przychodu. Tylko pod tym warunkiem niepobranie podatku u źródła w momencie wypłaty należności będzie możliwe,
  4. w praktyce, pomimo nałożenia na płatników jedynie obowiązku formalnego, zapis  ten może budzić wątpliwości zagranicznych kontrahentów. Przykładowo, agent zarządzający rachunkiem cash poolingowym grupy może nie wyrazić zgody na podpisanie takiego oświadczenia.